Áhyggjur.

Í Biblíunni víða þú sérð
að áhyggjur skalt þú ei hafa,
svo best er ef byrði slíka þú berð
að biðja Guð hana að grafa.

Áhyggjur geta ei úr bölinu bætt
og blessun þér aldrei fá veitt,
en beygja mörg bökin svo bægðu þeim burt þá gengur lífið svo greitt.

Bölsýni fær ekkert bætt,
á henni getur enginn grætt,
svo mokum öllu myrkri út úr okkar sál og sinni,
en leyfum ljósi að lýsa inn í okkar sálarkynni.

Leitum Guðs og ríkis hans en ekki að neinu öðru,
þá veitist okkur allt sem þarf og himnariki á jörðu.

Ótti.

Ef óttinn sækir að og áhyggjur ég hef,
ég legg það allt í hendur Guðs og honum það ég gef,
það er svo gott að eiga Guð sem ætíð hjálpar mér,
hvert sem vandamálið mitt er.
En óttinn hann er lævís og laumast víða inn
og lúmskur hann reynir að skemma friðinn minn.

Guð einn getur séð frá ÖLLUM hliðum,
en hver maður frá sínum
sjónarhól,
því þörfnumst við hans visku á landi og miðum,
allt frá suðurskauti að norðurpól.

Höf: Jóhanna Finnborg Magnúsdóttir

Helgigönguljóð.
Ég hef augu mín til fjallanna,
hvaðan kemur mér hjálp?
Hjálp mín kemur frá Drottni,
skapara himins og jarðar.
Hann mun ekki láta fót þinn skriðna,
vörður þinn blundar ekki.
Nei, hann blundar ekki og sefur ekki,
hann, vörður Ísraels.
Drottinn er vörður þinn,
Drottinn skýlir þér,
hann er þér til hægri handar.
Um daga mun sólarhitinn ekki vinna þér mein
né heldur tunglið um nætur.
Drottinn mun vernda þig fyrir öllu illu,
hann mun vernda sál þína.
Drottinn mun varðveita útgöngu þína og inngöngu
héðan í frá og að eilífu.

Í þessari von erum við hólpin. Von, sem menn sjá fram komna, er ekki von. Hver vonar það sem hann sér? En ef við vonum það sem við sjáum ekki bíðum við þess með þolinmæði.
Eins hjálpar andinn okkur í veikleika okkar. Við vitum ekki hvers við eigum að biðja eins og ber en sjálfur andinn biður fyrir okkur með andvörpum sem engum orðum verður að komið. En hann sem hjörtun rannsakar veit hver hyggja andans er, að hann biður fyrir heilögum samkvæmt Guðs vilja.

Og Jesús sagði við þá: „Nú á einhver yðar vin og fer til hans um miðnætti og segir við hann: Vinur, lánaðu mér þrjú brauð því að vinur minn er kominn til mín úr ferð og ég hef ekkert að bera á borð fyrir hann. Mundi hinn þá svara inni: Ger mér ekki ónæði. Það er búið að loka dyrum og börn mín og ég komin í rúmið. Ég get ekki farið á fætur að fá þér brauð? Ég segi yður, þótt hann fari ekki á fætur og fái honum brauð vegna vinfengis þeirra, þá fer hann samt fram úr sakir áleitni hans og fær honum eins mörg og hann þarf.
Og ég segi yður: Biðjið og yður mun gefast, leitið og þér munuð finna, knýið á og fyrir yður mun upp lokið verða. Því að hver sá öðlast sem biður, sá finnur sem leitar og fyrir þeim sem á knýr mun upp lokið verða. Er nokkur sá faðir yðar á meðal sem gæfi barni sínu höggorm ef það biður um fisk eða sporðdreka ef það biður um egg? Fyrst þér, sem eruð vondir, hafið vit á að gefa börnum yðar góðar gjafir, hve miklu fremur mun þá faðirinn himneski gefa þeim heilagan anda sem biðja hann.“