Hver var þessi Jesús, maðurinn, sem gekk á meðal okkar. Jú, hann var þessi sem setti sjálfan sig aldrei á stall gagnvart öðru fólki, hann setti sig heldur aldrei niður gagnvart öðru fólki. Hann umgekkst alla jafnt.  Hann gaf því ekki gaum hvernig fólk var á litinn eða af hvaða kynþætti. Hvað þá heldur að hann hafi velt fyrir sér kynhneigð þess eða kyni. Hann umgekkst allt fólk jafnt, óháð stétt eða efnahag þess. Hann var líka þessi sem umgekkst fólkið sem enginn annar vildi líta við, þau sem bjuggu í afkimum samfélagsins.

Þessi manneskja sem er líst hér að ofan er fyrirmynd milljarða manna og ég er einn þeirra. Ég get gert orð Páls postula að mínum og tekið undir það þegar hann sagði Það er vegna Krists sem ég er svo öruggur frammi fyrir Guði. Ekki svo að skilja að ég sé sjálfur hæfur og geti eitthvað sjálfur heldur er hæfileiki minn frá Guði (2Kor 3.4-9).

Jesús Kristur, Guð, gerði nefnilega nýjan sáttmála sem er ekki ritaður á bók vegna þess að hann er andlegur og bókstafurinn deyðir en andinn lifir.

Fyrirmynd eins og Jesús Kristur er mikil gjöf. Það er ekkert eftirsóknarverðara en að fá að líkjast honum þó ekki væri nema í hinu minnsta. Það er svo margt gott sem hann getur kennt okkur. Hann kennir okkur að vera sönn í öllu sem við gerum, sjálfu okkur og öðrum trú og traust. Hann kennir okkur dýrmæti sannleikans  og heiðarleikans. Hann kennir okkur líka að setja mörk í okkar eigin lífi og þar með að setja öðru fólki mörk í samskiptum við okkur.

Hann gefur okkur kærleika, læknar, líknar og reisir frá dauðum. Jesús kennir okkur svo ótal margt. Hann skyldi eftir handa okkur mörg falleg gullkorn. Eitt af þeim er gullna reglan, þar sem hann kennir okkur að koma fram við annað fólk eins og við viljum að það komi fram við okkur. Þetta er svo einfalt og gott ráð, en um leið svo falleg og dýrmæt gjöf. Hugsið ykkur, ef við myndum öll temja okkur þessa einföldu og fallegu lífsreglu, hvað lífið væri gott og hvað margt væri einfaldara að fást við.

Jesús Kristur, Drottinn vor, hann gaf okkur líf sitt svo við mættum lifa.

 

Séra Fritz Már Jörgensson

Er ekki skammt þar til
Líbanon verður að aldingarði
og Karmel talið skóglendi?
Á þeim degi munu daufir heyra orð lesin af bók
og augu blindra sjá þrátt fyrir skugga og myrkur.
Þá mun gleði auðmjúkra aukast yfir Drottni
og hinir fátækustu meðal manna
munu fagna yfir Hinum heilaga Ísraels.
Kúgarinn verður ekki lengur til,
skrumarinn líður undir lok,
öllum, sem hyggja á illt, verður tortímt
og þeim sem sakfella menn fyrir rétti,
þeim sem leggja snörur fyrir þann sem áminnir í hliðinu
og vísa hinum saklausa frá með innantómu hjali.
Þess vegna segir Drottinn,
sem endurleysti Abraham, við ættbálk Jakobs:
Nú þarf Jakob ekki að blygðast sín lengur
og andlit hans ekki framar að fölna
því að þegar þjóðin sér börn sín,
verk handa minna, sín á meðal
mun hún helga nafn mitt,
helga Hinn heilaga Jakobs
og óttast Guð Ísraels
og þeir sem eru villuráfandi í anda
munu öðlast skilning
og þeir sem mögla láta sér segjast.

Síðan hélt Jesús úr Týrusarbyggðum, um Sídon og yfir Dekapólisbyggðir miðjar til Galíleuvatns. Þá færa menn til hans daufan og málhaltan mann og biðja hann að leggja hönd sína yfir hann. Jesús leiddi hann afsíðis frá fólkinu, stakk fingrum sínum í eyru honum og vætti tungu hans með munnvatni sínu. Þá leit hann upp til himins, andvarpaði og sagði við hann: „Effaþa,“ það er: Opnist þú.
Og eyru hans opnuðust og haft tungu hans losnaði og hann talaði skýrt. Jesús bannaði þeim að segja þetta neinum en svo mjög sem hann bannaði þeim því frekar sögðu þeir frá því. Menn undruðust mjög og sögðu: „Allt gerir hann vel, daufa lætur hann heyra og mállausa mæla.“

Það er vegna Krists sem ég er svo öruggur frammi fyrir Guði. Ekki svo að skilja að ég sé sjálfur hæfur og geti eitthvað sjálfur heldur er hæfileiki minn frá Guði. Guð hefur gert mig hæfan til að vera þjónn nýs sáttmála sem ekki er ritaður á bók heldur er hann andlegur. Því að bókstafurinn deyðir en andinn lífgar.
Lögmálið var skráð með bókstöfum og höggvið á steina. Þó að þeir sem þjónuðu því dæju var dýrð þess slík að Ísraelsmenn gátu ekki horft framan í Móse vegna ljómans af ásýnd hans sem þó varð að engu. Hversu dýrlegri mun þá sú þjónusta vera sem fram fer í anda? Ef þjónustan sem sakfellir var dýrleg þá er þjónustan sem réttlætir enn þá auðugri að dýrð.