„Drottinn láti sína ásjónu lýsa yfir þig“. Þessi orð, sem hver prestur segir í lok hverrar guðsþjónustu og eru tekin frá sjötta kapítula fjórðu Mósebókar hafa ótrúlega mikið innihald. Maður sér það oft í andlitum barnanna, að þegar þau sjá eða hitta einhvern sem þau hafa beðið eftir, þá er eins og það lýsist upp. Já, það er eins og andlit þeirra glói. Vegna þess að það er gott að vera í návist náðugra og miskunnsamra einstaklinga. Já, þeirra sem við vitum að vilja okkur vel og við berum traust til.

Þegar þér mistekst, þegar þú gerir eitthvað heimskulegt og þegar þér skrikar fótur. Já, þegar aðrir gagnrýna þig. Þá eru það þessir einstaklingar sem taka upp hanskann fyrir þig, og verja þig. Og þega þú hittir þetta fólk af tilviljun í bænum, í verslunarmiðstöðinni eða hvar sem helst, þá er eins og andlit þeirra lýsi af gleði og kærleika. Það er svo ótrúlega dýrmætt og mikilvægt að þekkja slíkar manneskjur, að eiga persónulegan vin. Einhvern sem þekkir þig og veit hver þú ert, veit um það sem þjakar þig og veldur þér vanlíðan og þekkir einnig þínar góðu hliðar og það sem veitir þér gleði. Já, það er svo dýrmætt að eiga vin með andlit sem lýsir upp þegar hann eða hún kemur auga á þig. Því að þetta ljós sem stafar frá andlitum þessara einstaklinga er ekki eins og sviðsljósið. Það er ekki eins og ljóskastarar sem kasta marglitum ljósgeislum sínum á þann sem skal flytja æft hlutverk. Nei, þegar andlit einhvers lýsir upp þá á sér stað persónulegt samband. Persónulegur fundur þar sem tvær manneskjur mætast.

Ljósið er forsenda lífsins. Ljóstillífun. Í náttúrunni er því háttað þannig að ljós breytist í orku. Já, allt líf á jörðinni á rætur sínar að rekja til ljóstillífunar; ferlið sem fær plöntur og tré til að vaxa og framleiða súrefni sem við þörfnumst til að anda. Og ljóstillífun er háð sólinni. Þess vegna segjum við að sólin sé uppspretta lífsins. En hvað með hina eilífu sól Það er ekki að ástæðulausu að kirkjualtarið er í austurenda kirkjubyggingarinnar. Það er ekki tilviljun að við jarðsetjum ástvini okkar með ásjónuna á móti austri. Því það er einmitt þar sem sólin kemur upp á hverjum morgni – tákn hins eilífa Guðs sem gefur okkur ljósið. Líkt og sólin er uppspretta lífsins, er Guð uppspretta góðvildar. Ljós Guðs er uppspretta vináttunnar. Ljós Guðs er uppspretta ástar, kærleikans og umhyggjunnar. Já, Guðs ljós er uppspretta okkar andlega lífs, og þegar við leyfum Guði að búa í okkur þá á sér stað andlegur vöxtur. Líkt og grænar plöntur vaxa í sólarljósinu, þá vöxum við og þroskumst í ljósi Guðs og kærleika. Því hann upplyftir sínu augliti yfir þig og er þér náðugur.

Sr. Gunnar Einar Steingrímsson.

Af stofni Ísaí mun kvistur fram spretta
og sproti vaxa af rótum hans.
Andi Drottins mun hvíla yfir honum:
andi speki og skilnings,
andi visku og máttar,
andi þekkingar og guðsótta.

Guðsóttinn verður styrkur hans.
Hann mun ekki dæma eftir því sem augu hans sjá
og ekki skera úr málum eftir því sem eyru hans heyra.

Með réttvísi mun hann dæma hina vanmáttugu
og skera með réttlæti úr málum hinna fátæku í landinu.
Hann mun ljósta ofbeldismanninn með sprota munns síns,
deyða hinn guðlausa með anda vara sinna.
Réttlæti verður belti um lendar hans,
trúfesti lindinn um mjaðmir hans.
Þá mun úlfurinn búa hjá lambinu
og pardusdýrið liggja hjá kiðlingnum.
Kálfur, ljón og alifé munu ganga saman
og smásveinn gæta þeirra.
Kýr og birna verða saman á beit,
ungviði þeirra hvílir hvort hjá öðru,
og ljónið mun bíta gras eins og nautið.
Brjóstmylkingurinn mun leika sér
við holu nöðrunnar
og barn, nývanið af brjósti,
stinga hendi inn í bæli höggormsins.
Enginn mun gera illt,
enginn valda skaða
á mínu heilaga fjalli
því að allt landið verður fullt af þekkingu á Drottni
eins og vatn hylur sjávardjúpið.

Allt það sem áður er ritað er ritað okkur til fræðslu til þess að við héldum von okkar vegna þess þolgæðis og uppörvunar sem ritningarnar gefa. En Guð, sem veitir þolgæðið og hugrekkið, gefi ykkur að vera samhuga að vilja Krists Jesú til þess að þið einum huga og einum munni vegsamið Guð, föður Drottins vors Jesú Krists.

Takið því hvert annað að ykkur eins og Kristur tók ykkur að sér Guði til dýrðar.

Guð vonarinnar fylli yður öllum fögnuði og friði í trúnni svo að þér séuð auðug að voninni í krafti heilags anda.

Tákn munu verða á sólu, tungli og stjörnum og á jörðu angist þjóða, ráðalausra við dunur hafs og brimgný. Menn munu falla í öngvit af ótta og kvíða fyrir því er koma mun yfir heimsbyggðina því að kraftar himnanna munu riðlast. Þá munu menn sjá Mannssoninn koma í skýi með mætti og mikilli dýrð. En þegar þetta tekur að koma fram, þá réttið úr yður og berið höfuðið hátt því að lausn yðar er í nánd.“

Jesús sagði þeim og líkingu: „Gætið að fíkjutrénu og öðrum trjám. Þegar þér sjáið þau farin að bruma, þá vitið þér af sjálfum yður að sumarið er í nánd. Eins skuluð þér vita, þegar þér sjáið þetta verða, að Guðs ríki er í nánd.

Sannlega segi ég yður: Þessi kynslóð mun ekki líða undir lok uns allt er komið fram. Himinn og jörð munu líða undir lok en orð mín munu aldrei undir lok líða.