Nú eru örfáir dagar í sumarsólstöður, lengsta dagur ársins. Sumarið hér sunnan heiða hefur verið yndislegt með sínum löngu dögum. Þannig er þetta með fullkomið sköpunarverk Guðs, sem fylgir sveiflum sem við mannfólkið eigum stundum erfitt með að skilja. Við höfum fengið að njóta þess í sumar að sjá sköpunarverkið blómstra og nýtt líf vakna um allar grundir.

Guð lét okkur tæplega sköpunarverk sitt í hendur til að við gætum gert við það eins og við vildum án ábyrgðar, án þess að þurfa að hugsa um afleiðingar gjörða okkar. Guð gerði okkur að ráðsmönnum sínum, í því felst að við höfum eingöngu fengið lánsrétt að auðlindum jarðar, þetta felur aftur í sér að það er okkar ábyrgð að skila því sem við höfum að láni til baka í betra ástandi en það var þegar við fengum það að láni. Getum við það? Nei, líklega ekki, en við getum tekið nauðsynleg skref í þá átt að afkomendur okkar geti skilað vistkerfinu, auðlyndunum, náttúrunni fallegu til baka í betra ásigkomulagi en þegar þeir tóku við ábyrgðinni frá foreldrum sínum.

Guð gefur og skapar nýtt alla daga, hann gefur okkur hvern nýjan dag að gjöf, hann gefur okkur að fá að sjá börnin okkar vaxa úr grasi, þessar yndislegu gjafir sem Guð hefur gefið okkur og við berum ábyrgð á, rétt eins og við berum ábyrgð á vistkerfinu, náttúrunni og allri fallegu jörðinni okkar.

Gefum til baka, gefum til sköpunar Guðs sem færir okkur stórkostlegar gjafir alla daga. Við sem höfum lífið að láni getum með einu skrefi í einu gefið vistkerfinu þann kærleika sem það þarf. Rétt eins og við vitum að Guð gerði ekki mistök þegar hann skapaði okkur, vitum við að allt fylgir áætlun Guðs og nú er þessi tími runninn upp. Tími til að framkvæma í þágu jarðarinnar, tími til að biðja fyrir umhverfinu, biðja til Guðs sem við vitum að heyrir bænir okkar og bænheyrir okkur þegar á þarf að halda.

Séra Fritz Már Jörgensson

Lofgjörðarlag dagsins er 10.000 reasons með Matt Redman. Guð þekkir okkur, hann veit hvað við erum fást við og er alltaf með okkur: https://www.youtube.com/watch?v=DXDGE_lRI0E+

Jónas fylltist mikilli gremju, honum brann reiðin og hann sagði við Drottin:
„Ó, Drottinn! Var það ekki einmitt þetta sem ég sagði áður en ég fór að heiman? Það var vegna þessa sem ég í fyrstu vildi flýja til Tarsis því að ég vissi að þú ert líknsamur og miskunnsamur Guð, þolinmóður og gæskuríkur, og þú iðrast ógæfunnar og lætur refsinguna ekki dynja yfir. En nú, Drottinn. Taktu líf mitt því að mér er betra að deyja en lifa.“ Drottinn svaraði: „Gerir þú rétt er þú reiðist?“
Jónas hafði gengið út úr borginni og búið um sig fyrir austan hana í því skyni að reisa sér laufskála og setjast undir hann í skuggann og bíða þess hvað yrði í borginni. Þá leiddi Drottinn Guð fram rísínusrunna. Hann óx yfir Jónas og varpaði skugga á höfuð hans og linaði beiskju hans og gladdist hann mjög af rísínusrunnanum.
En þegar birti af degi og roðaði af morgni sendi Guð orm sem stakk rísínusrunnann svo að hann visnaði. Og er sól var á lofti leiddi Guð fram brennheitan eyðimerkurvindinn og sólin stakk Jónas í höfuðið svo að hann örmagnaðist. Þá óskaði hann sér dauða og sagði: „Ég vil heldur deyja en lifa.“
Guð sagði þá við Jónas: „Hyggurðu að þú reiðist með réttu vegna rísínusrunnans?“
Hann svaraði: „Ég geri rétt er ég reiðist til dauða.“
Þá sagði Drottinn: „Þú kennir í brjósti um rísínusrunnann sem þú hefur hvorki haft erfiði af né komið upp. Hann óx á einni nóttu og visnaði á einni nóttu. Ætti ég ekki að sjá aumur á Níníve, hinni miklu borg, þar sem meira en hundrað og tuttugu þúsundir manna búa, sem þekkja vart hægri höndina frá þeirri vinstri, og að auki fjöldi dýra?“

Allt sem faðirinn gefur mér mun koma til mín og þann sem til mín kemur mun ég alls eigi brott reka. Ég er stiginn niður af himni, ekki til að gera vilja minn heldur vilja þess er sendi mig. En sá er vilji þess sem sendi mig að ég glati engu af öllu því sem hann hefur gefið mér heldur reisi það upp á efsta degi. Því sá er vilji föður míns að hver sem sér soninn og trúir á hann hafi eilíft líf og ég mun reisa hann upp á efsta degi.“

Ef einhver er í Kristi er hann orðinn nýr maður, hið liðna varð að engu, nýtt er orðið til. Allt er frá Guði sem sætti mig við sig fyrir Krist og gaf mér þjónustu sáttargerðarinnar. Því að það var Guð sem í Kristi sætti heiminn við sig er hann tilreiknaði mönnum ekki afbrot þeirra og fól mér að boða orð sáttargjörðarinnar.
Ég er því erindreki Krists sem Guð notar til að hvetja ykkur. Ég bið í orðastað Krists: Látið sættast við Guð. Guð dæmdi Krist, sem þekkti ekki synd, sekan í okkar stað til þess að hann gerði okkur réttlát í Guðs augum.