Varðveit hjarta þitt framar öllu öðru því að þar eru uppsprettur lífsins. – Orðskviðirnir 4.23 Nú er fastan, sá tími kirkjuársins þar sem við erum hvött til íhugunar og iðrunar. Hvött til að spyrja spurninga um okkur sjálf, um líðan okkar og breytni gagnvart okkur sjálfum, náunga okkar og Guði.

Margar spurningar koma upp í hugann. Spurningar eins og: Hvernig líður mér í dag? Hvernig tekst mér að njóta stundarinnar hér og nú? Er ég föst í fortíðinni eða framtíðinni og gleymi að njóta augnabliksins?

Á hverjum degi mætum við nýjum aðstæðum, einhverju sem hrærir upp í okkur og fær okkur til að hugsa um lífið, tilgang þess og merkingu. Sífellt erum við að velta því fyrir okkur hvað það er sem skiptir okkur raunverulegu máli, biðja Guð um að gefa okkur nýja sýn, meiri þroska, meiri umhyggju og meiri trú.

Jesús sýndi okkur hvernig Guð er. Sýndi okkur Guð, sem vakir yfir fólkinu sínu og leiðir, verndar og styður. Jesús hvatti vini sína og vinkonur til að leita til Guðs í öllum vanda og raun og þiggja hjálp hans. Jesús færði fólki nýtt líf, nýtt upphaf, nýjan grundvöll að standa á. Það var val hvers og eins að þiggja gjafir hans og fylgja honum.

Horfi ég nú í huga mér,

herra minn Jesú, eftir þér, dásamleg eru dæmin þín,

dreg ég þau gjarnan heim til mín,

segir í fyrsta Passíusálmi sr. Hallgríms Péturssonar.

Heim til mín, vísar í okkar innri mann, hjarta okkar, huga og sál og það er á okkar valdi hverju við hleypum þangað inn. Við höfum val. Við eigum að hugsa vel um okkar innri mann, umgangast hann af væntumþykju og virðingu. Íhuga og skoða hvað við getum gert til að okkur líði vel og næra okkur andlega. Á hverjum degi ættum við að íhuga hvernig við lifum trú okkar og fylgjum fordæmi Jesú. Þiggjum aðstoð hans, berum virðingu fyrir okkur sjálfum, elskum náunga okkar og Guð.

Séra Sigríður Munda Jónsdóttir

Lofgjö0rðarlag vikunnar er lagið God I Look to You með Jenn Johnson https://www.youtube.com/watch?v=dEubLmNPxwg

Varðveit hjarta þitt framar öllu öðru
því að þar eru uppsprettur lífsins.
Haltu munni þínum fjarri fláum orðum
og vörum þínum fjarri lygamálum.
Beindu augum þínum fram á við
og sjónum þínum að því sem fram undan er.
Veldu fótum þínum beina braut,
þá verður ætíð traust undir fótum.
Víktu hvorki til hægri né vinstri,
haltu fæti þínum frá illu.

Þegar þeir komu til lærisveinanna sáu þeir mannfjölda mikinn kringum þá og fræðimenn að þrátta við þá. En um leið og fólkið sá hann sló þegar felmtri á menn og þeir hlupu til og heilsuðu Jesú. Hann spurði þá: „Um hvað eruð þið að þrátta við þá?“
En einn úr mannfjöldanum svaraði honum: „Meistari, ég færði til þín son minn sem er haldinn illum anda svo að hann getur ekki talað. Hvar sem andinn grípur hann slengir hann honum flötum og hann froðufellir, gnístir tönnum og stirðnar upp. Ég bað lærisveina þína að reka hann út en þeir gátu það ekki.“
Jesús svarar þeim: „Þú vantrúa kynslóð, hversu lengi á ég að vera hjá ykkur? Hversu lengi á ég að umbera ykkur? Færið hann til mín.“
Þeir færðu hann þá til Jesú en um leið og andinn sá hann teygði hann drenginn ákaflega, hann féll til jarðar, veltist um og froðufelldi.
Jesús spurði þá föður hans: „Hve lengi hefur honum liðið svo?“
Faðirinn sagði: „Frá bernsku. Og oft hefur illi andinn kastað honum bæði í eld og vatn til að fyrirfara honum. En ef þú getur nokkuð þá sjá aumur á okkur og hjálpa okkur.“ Jesús sagði við hann: „Ef þú getur! Sá getur allt sem trúir.“
Jafnskjótt hrópaði faðir sveinsins: „Ég trúi, hjálpa þú vantrú minni.“
Nú sér Jesús að mannfjöldi þyrpist að. Þá hastar hann á óhreina andann og segir: „Þú daufdumbi andi, ég býð þér, far út af honum og kom aldrei framar í hann.“
Þá æpti andinn, teygði hann mjög og fór en sveinninn varð sem nár svo að flestir sögðu: „Hann er dáinn.“ En Jesús tók í hönd honum og reisti hann upp og hann stóð á fætur.
Þegar Jesús var kominn inn og orðinn einn með lærisveinum sínum spurðu þeir hann: „Hvers vegna gátum við ekki rekið hann út?“
Jesús mælti: „Þetta kyn verður eigi út rekið nema með bæn.“

Af því að þú hefur varðveitt orð mitt um þolgæði mun ég varðveita þig á þeirri reynslustund sem á að koma yfir alla heimsbyggðina til að reyna þau sem á jörðinni búa. Ég kem skjótt. Haltu fast því sem þú hefur til þess að enginn taki kórónu þína. Þann er sigrar mun ég gera að máttarstólpa í musteri Guðs míns og hann skal aldrei framar fara þaðan. Á hann mun ég rita nafn Guðs míns og nafn borgar Guðs míns, hinnar nýju Jerúsalem, er kemur af himni ofan frá Guði mínum, og nafnið mitt hið nýja.
Hver sem eyra hefur hann heyri hvað andinn segir söfnuðunum.