Friður Guðs sé með þér.

Jesú gerði kraftaverk og læknaði fólk en hann vildi líka að fólk hlustaði á það sem hann hefði að segja, tæki það til sín og lifði samkvæmt því. Til að auðvelda fólkinu að skilja það sem hann sagði notaði hann dæmisögur og líkingar. Í textum dagsins í dag heyrðum við einmitt dæmisögu frá Jesú.

Hann útskýrir hversu mikið við söknum þess sem við týnum og hversu auðvelt er að villast af leið. En hann segir líka frá því hvernig hægt er að finna leiðina heim aftur, hvernig hægt er að rétta stefnuna og velja veginn heim. Við höfum alltaf val í lífinu um allt sem við segjum og gerum. Við höfum val um leiðirnar sem við veljum og ákveðum að fara. Og við höfum val um það hvernig manneskjur við viljum vera.

Týndi sonurinn sem sagt er frá í dæmisögunni sem hér er talað um valdi án nokkurs vafa ranga leið. Eftir að hafa lifað í mikilli óreglu áttaði hann sig á því hvar hann var staddur, hann horfðist í augu við sjálfan sig og ákvað að velja upp á nýtt. Síðan fór hann og gekkst við sjálfum sér í sannleika, baðst afsökunar og lofaði bót og betrun.

Hann fékk tilboð um nýtt líf, nýja leið í lífinu og hann ákvað að taka tilboðinu með því að velja réttu leiðina, velja rétta veginn rétt eins og Jesús gerði svo oft. Skrefin sem hann tók voru án nokkurs vafa þung en uppskeran var líkast til góð í samhengi við þyngd sporanna. Það er erfitt að gangast við sér, segja sannleikann og viðurkenna hver maður er en það er gott og lífgefandi. Líf í heiðarleika og sannsögli er nefnilega svo margfalt betra en líf í óheiðarleika.

Það er svo létt að velja ranga veginn í lífinu, það er svo létt að segja ósatt, stundum réttlætir fólk lygina með því að kalla hana hvíta en það er ekki til neitt sem heitir hvít lygi, annaðhvort segjum við satt eða ekki. Niðurstaða óheiðarleikans verður alltaf slæm fyrir innra líf mannsins sem aftur speglast svo í samskiptum við innra sjálf og annað fólk. Hinn vegurinn þessi þröngi og mjói, sem oft virðist svo erfiður yfirferðar, vegur sannleika og heiðarleika, rétti vegurinn sem oft er svo erfitt að taka í augnablikinu gefur lífinu gildi og er alltaf góður fyrir innra líf mannsins, vegur sannleikans, heiðarleikans og kærleikans sem speglast í jákvæðum og kærleiksríkum samskiptum.

Það er alltaf hægt að finna leið til rétta vegarins, hvar svo sem við erum stödd í lífinu. Það er alltaf hægt að velja upp á nýtt, endurskoða líf sitt og fara aftur inn á góða veginn sem Jesús gaf okkur. Veg kærleikans og þess sanna, sem Guð setti í hjarta okkar allra.

Drottinn blessi himininn sem vakir yfir þér og jörðina sem þú gengur á. Drottinn blessi fortíðina að baki þér og framtíðina sem blasir við þér. Amen.

Fritz Már Jörgenson, prestur í Keflavíkurkirkju.

Náðugur og miskunnsamur er Drottinn,
þolinmóður og mjög gæskuríkur.
Drottinn er öllum góður
og miskunn hans hvílir yfir allri sköpun hans.
Öll verk þín lofa þig, Drottinn,
og dýrkendur þínir vegsama þig.
Þeir segja frá dýrð ríkis þíns
og tala um mátt þinn
til að boða mönnum veldi þitt,
hina dýrlegu hátign konungdæmis þíns.
Konungdæmi þitt varir um allar aldir
og vald þitt stendur frá kyni til kyns.

Ég þakka honum sem mig styrkan gerði, Kristi Jesú, Drottni vorum, fyrir það að hann sýndi mér það traust að fela mér þjónustu, mér sem fyrrum lastmælti honum, ofsótti hann og smánaði. En mér var miskunnað, sökum þess að ég trúði ekki og vissi ekki hvað ég gerði, og náðin Drottins vors varð stórlega rík með trúnni og kærleikanum sem veitist í Kristi Jesú.
Það orð er satt, og í alla staði þess vert að við því sé tekið, að Kristur Jesús kom í heiminn til að frelsa synduga menn og er ég þar fremstur í flokki. En Guð miskunnaði mér til þess að ég yrði fyrstur þeirra sem Kristur Jesús sýnir allt sitt mikla langlyndi og þar með yrði ég dæmi handa þeim sem á hann munu trúa til eilífs lífs.
Konungi eilífðar, ódauðlegum, ósýnilegum, einum Guði sé heiður og dýrð um aldir alda. Amen.

Enn sagði Jesús: „Maður nokkur átti tvo sonu. Sá yngri þeirra sagði við föður sinn: Faðir, lát mig fá þann hluta eignanna sem mér ber. Og faðirinn skipti með þeim eigum sínum. Fáum dögum síðar kom yngri sonurinn eigum sínum í verð og fór burt í fjarlægt land. Þar sóaði hann fé sínu í óhófsömum lifnaði. En er hann hafði öllu eytt varð mikið hungur í því landi og hann tók að líða skort. Fór hann þá og settist upp hjá manni einum í því landi. Sá sendi hann út á lendur sínar að gæta svína og hefði hann feginn viljað seðja sig á drafinu er svínin átu en enginn gaf honum.
En nú kom hann til sjálfs sín og sagði: Hve margir eru daglaunamenn föður míns og hafa gnægð matar en ég ferst hér úr hungri! Nú tek ég mig upp, fer til föður míns og segi við hann: Faðir, ég hef syndgað móti himninum og gegn þér. Ég er ekki framar verður að heita sonur þinn. Lát mig vera sem einn af daglaunamönnum þínum.
Og hann tók sig upp og fór til föður síns. En er hann var enn langt í burtu sá faðir hans hann og kenndi í brjósti um hann, hljóp og féll um háls honum og kyssti hann. En sonurinn sagði við hann: Faðir, ég hef syndgað móti himninum og gegn þér. Ég er ekki framar verður að heita sonur þinn. Þá sagði faðir hans við þjóna sína: Komið fljótt með hina bestu skikkju og færið hann í, dragið hring á hönd hans og skó á fætur honum. Sækið og alikálfinn og slátrið, við skulum eta og gera okkur glaðan dag. Því að þessi sonur minn var dauður og er lifnaður aftur. Hann var týndur og er fundinn. Tóku menn nú að gera sér glaðan dag.
En eldri sonur hans var á akri. Þegar hann kom og nálgaðist húsið heyrði hann hljóðfæraslátt og dans. Hann kallaði á einn piltanna og spurði hvað um væri að vera. Hann svaraði: Bróðir þinn er kominn og faðir þinn hefur slátrað alikálfinum af því að hann heimti hann heilan heim.
Þá reiddist eldri bróðirinn og vildi ekki fara inn. En faðir hans fór út og bað hann koma. En hann svaraði föður sínum: Nú er ég búinn að þjóna þér öll þessi ár og hef aldrei breytt út af boðum þínum og mér hefur þú aldrei gefið kiðling að ég gæti glatt mig með vinum mínum. En þegar hann kemur, þessi sonur þinn sem hefur sóað eigum þínum með skækjum, þá slátrar þú alikálfinum fyrir hann. Faðirinn sagði þá við hann: Barnið mitt, þú ert alltaf hjá mér og allt mitt er þitt. En nú varð að halda hátíð og fagna því að hann bróðir þinn, sem var dauður, er lifnaður aftur, hann var týndur og er fundinn.“